হুমায়ুন আহমেদ

হুমায়ুন আহমেদ (১৩ ​​নৱেম্বৰ ১৯৪৮ – ১৯ জুলাই ২০১২) এগৰাকী বাংলাদেশী ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ, চিত্ৰনাট্যকাৰ, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, গীতিকাৰ, পণ্ডিত আৰু অধ্যাপক আছিল।

উদ্ধৃতি

1. কল্পনা কৰক যে আপুনি এটা গ্ৰহত আছে। গ্ৰহটোলৈ চালে হয়তো আপুনি ভাবিব পাৰে যে গ্ৰহটো চিৰদিনৰ বাবে একেই আছে। কিন্তু তালৈ গৈ যদি নিকনৰ কেমেৰা দেখা পায় তেন্তে হাতত লৈ ক’ব লাগিব যে ইয়াৰ সৃষ্টিশীলতা আছে। সৰু প্লাষ্টিকৰ কেমেৰা এটালৈ চালে কয় যে ইয়াৰ সৃষ্টিশীলতা আছে। কিন্তু কেমেৰাৰ বহু সীমাবদ্ধতা আছে। পিছফালে এজন মানুহ থাকে। কেমেৰাই পিছফালে থকা ব্যক্তিজনৰ ওপৰত ফ’কাচ কৰাৰ লগে লগে আপুনি ফ’কাচৰ বাহিৰত হৈ পৰিব। আৰু কেমেৰাই আপোনাৰ ওপৰত ফ’কাচ কৰাৰ লগে লগে আপোনাৰ পিছফালে থকা মানুহজন ফ’কাচৰ বাহিৰত হৈ পৰিব। কিন্তু মানুহৰ চকুত এই সমস্যা নাই। কেমেৰাতকৈ চকুটো বহুত বেছি শক্তিশালী। আমাৰ শৰীৰত এটা যন্ত্ৰ আছে, যাৰ কাম শৰীৰৰ চেনিৰ মাত্ৰা সুস্থিৰ কৰি ৰখা। সমগ্ৰ মানৱ শৰীৰ এনে বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ আৰু জটিল যন্ত্ৰৰে ভৰি আছে। এই সকলোবোৰ জটিল কথা এদিনতে ঘটিছিল বুলি মই নাভাবোঁ। "ডাৰউইনৰ তত্ত্ব"ই কি কয়? ইয়াত লিখা আছে, ছাৰ্ভাইভেল অৱ দ্য ফিটেষ্ট। ইয়াত কোৱা হৈছে, পৃথিৱীত জীয়াই থাকিবলৈ হ’লে মানুহে বিভিন্ন বিপদৰ সন্মুখীন হ’ব, আৰু সেইবোৰ অতিক্ৰম কৰিবলৈ আমি এনেকুৱা হৈ পৰিছোঁ। কিন্তু জীৱ-জন্তুৰ চকু হালধীয়া। আৰু আমাৰ চকু দুটা বগা। এনে হৈছিল যাতে মানুহে আন্ধাৰত নিজকে চিনি পাব পাৰে। এই জ্ঞান আমাৰ জীয়াই থাকিবলৈ যথেষ্ট আছিল। কিন্তু মানুহৰ মনলৈ এই জ্ঞান কেনেকৈ আহিল যে তেওঁ প্ৰকৃততে "বিগ বেং থিয়ৰী" আৱিষ্কাৰ কৰিছিল? এই অসাধাৰণ জ্ঞান কোনে মানুহক দিলে? মন দিলে দেখিব যে মানুহে নিৰ্মাণ কৰা প্ৰথম ঘৰটো প্ৰাৰ্থনা কক্ষ। সকলো জাতিৰ মানুহৰ ক্ষেত্ৰতো একেই। অৰ্থাৎ আৰম্ভণিৰে পৰাই মানুহ আচলতে এটা কথাত চিন্তিত আছিল - মোক কোনে পথ প্ৰদৰ্শন কৰি আছে?
2. জীৱিত অৱস্থাত সমাধিস্থ কৰা ছোৱালীজনীৰ বিষয়ে পবিত্ৰ কোৰআন ছুৰা তকবীৰত এটা আয়াত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। ৰায়ৰ দিনৰ বৰ্ণনা কৰি থাকোঁতে পৰম দয়ালুৱে কৈছে - "সূৰ্য্যই যেতিয়া পোহৰ হেৰুৱাই পেলায়, তৰাবোৰ পৰিলে পৰ্বতবোৰ আঁতৰি যায়।" যেতিয়া গৰ্ভৱতী উটটোক অৱহেলিত কৰা হ’ব, যেতিয়া বনৰীয়া জন্তুবোৰ গোট খাব, যেতিয়া সাগৰ ওফন্দি উঠে, যেতিয়া আত্মা শৰীৰৰ সৈতে পুনৰ মিলিব, তেতিয়া জীৱন্তে পুতি থোৱা ছোৱালীজনীক সোধা হ’ব - কি অপৰাধৰ বাবে তাইক হত্যা কৰা হ’ল? মই এজন অশিক্ষিত ব্যক্তিয়ে আপোনালোকৰ বাবে লিখিব বিচাৰিছিলোঁ সেই মহান ব্যক্তিজনৰ জীৱনী, যিয়ে আমাৰ বাবে কৃপাময়ৰ এই বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনিছিল। সকলো মানুহৰ পিতৃ-মাতৃৰ ওচৰত ঋণ আছে। আমাৰো নবীৰ ওচৰত ঋণ আছে। সেই বিশাল ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ এক অত্যন্ত কঠিন প্ৰচেষ্টা। যদি মোৰ কিবা ভুল হৈছে তেন্তে পৰম কৃপাময়ৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰিছোঁ। তেওঁৰ অস্তিত্ব কেৱল ক্ষমা কৰিবলৈ। নবীৰ পৰাও ক্ষমা বিচাৰিছোঁ। তেওঁৰ ক্ষমাৰ বিশাল সাগৰো আছে।
3. বহুত মানুহক কোনো উচিত কাৰণ নোহোৱাকৈ ফাঁচী দিয়া হয়, বহুত মানুহৰ মৃত্যু হয় ৰাস্তাৰ কাষত আৰু এইবোৰক লৈ ৰাইজৰ মূৰৰ বিষ প্ৰায়েই নহয়। তথাপি ইয়াত এটা কাল্পনিক চৰিত্ৰক ফাঁচী দিয়া হৈছিল আৰু জনসাধাৰণে অস্ত্ৰ লৈ উঠিছে। এই সকলোবোৰ দেখি মই যথেষ্ট আচৰিত হৈ পৰিলোঁ।