স্বামী শিৱানন্দ
স্বামী শিৱানন্দ (৮ ছেপ্তেম্বৰ – ১৪ জুলাই ১৯৬৩) এগৰাকী হিন্দু আধ্যাত্মিক গুৰু আৰু যোগ, বেদান্তৰ এগৰাকী প্ৰবক্তা আছিল৷ তেখেতে ঔষধবিদ্যা পঢ়িছিল আৰু ব্ৰিটিছ মালায়াত চিকিৎসক হিচাপে বহু বছৰলৈকে কাম কৰিছিল৷ ইয়াৰ পিছত তেখেতে সন্যাসবাদ গ্ৰহণ কৰিছিল৷
উদ্ধৃতিসমূহ
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- ভাল হোৱা, ভাল কৰা। তুমি সদায় মোহহীনভাৱে যি কাম কৰিব লাগে সেই কাম কৰা, কিয়নো মোহহীন কৰ্ম কৰি মানুহে পৰম স্থান পায়।
- Light, Power and Wisdom (১৯৫৯), পৃ. ৬
- যেতিয়ালৈকে আৰু যিমুহূৰ্তলৈকে আত্ম-বাস্তৱায়ন নহয়, জ্ঞান-নিৰপেক্ষতা লাভ কৰা নহয়, তেতিয়ালৈকে প্ৰতিজন মানুহৰ মাজত জন্তু আৰু মানুহৰ মাজত সদায় উত্থান-পতন, অহৰহ ভাৱান্তৰ থাকে। ব্যক্তিজনৰ চূড়ান্ত ঈশ্বৰীকৰণৰ বাহিৰে জন্তু বা পশু কেতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে অনুপস্থিত বা পৰাস্ত নহয়। যেতিয়ালৈকে মানুহ থাকিব, কাষে কাষে জন্তুটোও থাকিব৷
- পৃথিৱীত জন্মৰ পৰা আমি যিবোৰ ৰোগত ভুগিছো, সেইবোৰ সকলো আমাৰ দ্বাৰা পূৰ্বৰ সময়ত কৰা কৰ্মৰ ফল। প্ৰতিটো কাৰ্য্যৰ নিজস্ব প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে আৰু কোনো কাৰ্য্যই উপযুক্তভাৱে পুৰস্কাৰ নোহোৱাকৈ নাযায়। বেয়া কামবোৰে কৰ্তাৰ ওপৰত তিক্ত প্ৰভাৱ নেপেলোৱাকৈ নাযায়। ইয়াত জীৱনৰ বহু কৰুণ পৰিস্থিতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে যিবোৰ মানুহে নিজৰ অসাৱধান পাপ কৰ্মৰ বাবে জীয়াই থাকিবলগীয়া হয়।
- পৃথিৱীত জীৱন হৈছে প্ৰজ্ঞা আৰু আত্মৰ উপলব্ধিৰ এক বিদ্যালয়। ঈশ্বৰ হৈছে সেই অদৃশ্য গুৰু যিয়ে নিজৰ মহান পুত্ৰসকলৰ জৰিয়তে, প্ৰকৃতিৰ জৰিয়তে নিজেই মানুহক অমৰ জীৱন লাভৰ গোপন আৰু উৎস শিকায়। এইদৰে জীৱনত পাঠৰ প্ৰচুৰতা থাকে। যিয়ে সেইবোৰৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখে, তেওঁ স্বাধীনতা আৰু পোহৰৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিয়ে; যিজনে অৱহেলা কৰে, তেওঁ নিজকে ধ্বংস কৰে: - আজিৰ পৃথিৱীখন ডুব যোৱা আন্ধাৰত।
- multiple formats (1959)