সৌন্দৰ্য

সৌন্দৰ্য, প্ৰকৃত সৌন্দৰ্য, বৰ গভীৰ কিবা এটা। ~ জিন আনুইল

সৌন্দৰ্য হ’ল কোনো ব্যক্তি, স্থান, বস্তু বা ধাৰণা এটাৰ বৈশিষ্ট্য যিয়ে আনন্দ, অৰ্থ বা সন্তুষ্টিৰ এক অনুভূত অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰে। সৌন্দৰ্যক নান্দনিকতা, সমাজবিজ্ঞান, সামাজিক মনোবিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতিৰ অংশ হিচাপে অধ্যয়ন কৰা হয়। সৌন্দৰ্যৰ বিষয়ভিত্তিক অভিজ্ঞতাত প্ৰায়ে কোনো সত্তাক প্ৰকৃতিৰ লগত মিল থকা বুলি ব্যাখ্যা কৰাটো জড়িত হৈ থাকে, যাৰ ফলত আকৰ্ষণৰ অনুভূতি আৰু আৱেগিক সুস্থতাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।

উদ্ধৃতি

সৌন্দৰ্য অতি সোনকালেই প্ৰেমিকৰ চিনাকি হৈ পৰে। ~ জোচেফ এডিচন

1. বাগিছা এখনৰ তলত পৰীও আছে বুলি বিশ্বাস নকৰাকৈয়ে বাগিছাখন ধুনীয়া হোৱা বুলি চালেই যথেষ্ট নহয়নে?
2. সৌন্দৰ্য অতি সোনকালে প্ৰেমিকৰ বাবে চিনাকি হৈ পৰে,
   তাৰ চকুত ম্লান হৈ পৰে, আৰু চেতনা ওপৰত আৱৰণ পৰে।
3. মৰমলগাটো কেতিয়াও শেষ হৈ নাযায়,
   কিন্তু অন্য মৰমলগালৈ সলনি হৈ যায়,
   তৰা-ধূলি, বা সাগৰীয় ফেন, ফুল বা ডেউকাযুক্ত বায়ু।
4. বস্তুবোৰক ভাল পালেই ধুনীয়া হয়।
5. সৌন্দৰ্য, প্ৰকৃত সৌন্দৰ্য, বৰ গভীৰ কিবা এটা। যদি কোনো ঈশ্বৰ আছে, তেন্তে তেওঁ আংশিকভাৱে সেইজনেই হ’ব লাগিব।