শ্ৰী অৰবিন্দ

ভাৰতীয় ধৰ্মই সদায় অনুভৱ কৰি আহিছে যে যিহেতু মানুহৰ মন, স্বভাৱ আৰু বৌদ্ধিক আত্মীয়তা বৈচিত্ৰ্যত সীমাহীন, গতিকে ব্যক্তিজনক অসীমৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ সময়ত চিন্তা আৰু পূজাৰ এক নিখুঁত স্বাধীনতা দিব লাগিব।

শ্ৰী অৰবিন্দ (১৫ আগষ্ট ১৮৭২ – ৫ ডিচেম্বৰ ১৯৫০) আছিল এজন ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰবাদী, পণ্ডিত, কবি, ৰহস্যবাদী, দাৰ্শনিক, যোগী আৰু গুৰু, যি মানৱ প্ৰগতি আৰু আধ্যাত্মিক বিৱৰ্তনৰ ধাৰণা গঢ়ি তুলিছিল। তেওঁৰ আধ্যাত্মিক সহযোগী মিৰা আলফাছাৰ সহায়ত তেওঁ শ্ৰী অৰবিন্দ আশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

উদ্ধৃতিসমূহ

• বিৱৰ্তন শেষ হোৱা নাই; যুক্তি শেষ শব্দ নহয় বা যুক্তিবাদী প্ৰাণীও প্ৰকৃতিৰ পৰম মূৰ্তি নহয়। মানুহ যিদৰে জন্তুৰ পৰা ওলাই আহিছে, তেনেকৈ মানুহৰ পৰাও অতিমানৱ ওলাই আহিছে।
  • Thoughts and Aphorisms (১৯১৩)

• মই এতিয়া যি কৰিব নোৱাৰো সেয়াই হৈছে মই ইয়াৰ পিছত কি কৰিম তাৰ চিহ্ন। অসম্ভাৱনাৰ ভাৱটোৱেই সকলো সম্ভাৱনাৰ আৰম্ভণি। কাৰণ এই লৌকিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন আছিল এক বিৰোধাভাষ আৰু অ-সম্ভাৱনা, সেয়েহে অনন্তই ইয়াক নিজৰ সত্তাৰ পৰাই সৃষ্টি কৰিছিল।
  • Thoughts and Glimpses (১৯১৬-১৭)

• মানুহ আৰু ঈশ্বৰৰ সাক্ষাতৰ অৰ্থ সদায় মানুহৰ মাজত ঈশ্বৰৰ অনুপ্ৰৱেশ আৰু প্ৰৱেশ আৰু ঈশ্বৰত্বত মানুহৰ আত্মবিসৰ্জন।
  • Thoughts and Glimpses (১৯১৬-১৭)

• ভাৰতীয় ধৰ্মই সদায় অনুভৱ কৰি আহিছে যে যিহেতু মানুহৰ মন, স্বভাৱ আৰু বৌদ্ধিক আত্মীয়তা বৈচিত্ৰ্যত সীমাহীন, গতিকে ব্যক্তিজনক অসীমৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ সময়ত চিন্তা আৰু পূজাৰ এক নিখুঁত স্বাধীনতা দিব লাগিব।
  • The Foundations of Indian Culture (১৯৫৩), পৃ. ১৪৭