বাৎসায়ন
বাৎসায়ন আছিল এজন প্ৰাচীন ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, যি মানৱ যৌনতাৰ ওপৰত বিশ্বৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন গ্ৰন্থ কামসূত্ৰ লিখাৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় বা তৃতীয় শতিকাত ভাৰতৰ সম্ভৱতঃ পাটলিপুত্ৰ (বৰ্তমানৰ পাটনা)ত বাস কৰিছিল। তেওঁক 'পক্ষিলস্বামী বাৎসায়ন'ৰ সৈতে খেলিমেলি কৰিব নালাগে, যিজন গৌতমৰ ন্যায় সূত্ৰৰ প্ৰথম সংৰক্ষিত ভাষ্য ন্যায় সূত্ৰ ভাষ্যৰ লেখক আছিল। তেওঁৰ নামটো কেতিয়াবা ভুলবশতঃ অসুৰসকলৰ নবী মল্লনাগৰ সৈতে মিলাই পেলোৱা হয়, যাৰ নামৰ সৈতে কাম বিজ্ঞানৰ উৎপত্তিৰ অৱদান জড়িত হৈ আছে।
উদ্ধৃতি
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- প্ৰেমে সময় বা শৃংখলাৰ প্ৰতি কোনো গুৰুত্ব নিদিয়ে।
- একো নকৰা ব্যক্তিয়ে কোনো সুখ ভোগ নকৰে।
- কাম হ’ল আত্মাৰ সৈতে মিলি মনৰ সহায়ত শ্ৰৱণ, অনুভূতি, দৰ্শন, স্বাদ আৰু গোন্ধৰ পঞ্চ ইন্দ্ৰিয়ৰ দ্বাৰা উপযুক্ত বস্তুৰ উপভোগ।
