পাৰ্ল এচ বাক
পাৰ্ল চিডেনষ্ট্ৰিকাৰ বাক (জন্ম, ২৬ জুন, ১৮৯২ – মৃত্যু,৬ মাৰ্চ, ১৯৭৩),চীনা সমাজক লৈ লিখা তেওঁৰ "দ্য গুড আৰ্থ" নামৰ উপন্যাসখন বিশ্বজুৰি বিখ্যাত। পাৰ্ল এচ বাক এগৰাকী বিশিষ্ট আমেৰিকান লেখিকা আছিল। ১৯৩৮ চনত তেওঁ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী আমেৰিকাৰ মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
উদ্ধৃতি
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- প্ৰকৃত সৃষ্টিশীল মানুহ এজন অসাধাৰণ আৰু অমানৱীয় সংবেদনশীলতাৰে জন্ম লোৱা এজন মানুহ। তেওঁৰ বাবে স্পৰ্শ এটা আঘাতৰ দৰে, এটা শব্দ চিঞৰৰ দৰে, দুৰ্ভাগ্য যেন শোক,এটি আনন্দ যেন পৰম উচ্ছাস,এজন বন্ধু প্ৰেমিকৰ দৰে,প্ৰেমিকজন দেৱতাৰ দৰে আৰু বিফলতা মৃত্যুৰ দৰে। এই যন্ত্ৰণাদায়ক কোমলতাৰ লগত যোগ হৈছে সৃষ্টি কৰাৰ—সৃষ্টি কৰাৰ—সৃষ্টি কৰাৰ এক আপ্লুত ইচ্ছা। ইমানেই ডাঙৰ ইচ্ছা যে তেওঁ সংগীত, কবিতা, কিতাপ, স্থাপত্য, বা যিকোনো সুন্দৰ আৰু অৰ্থপূৰ্ণ বস্তু সৃষ্টি নকৰিলে তেওঁৰ উশাহ-নিশাহ বন্ধ হৈ যায়। তেওঁ সৃষ্টি কৰিবলৈ বাধ্য। সৃষ্টি কৰিবলৈ তেওঁ নিজকে এৰিব লাগিব। এটা ৰহস্যময়, অজ্ঞাত আভ্যন্তৰীণ চাপে তেওঁক ঠেলি দিয়ে যে তেওঁ সৃষ্টি নকৰালৈকে তেওঁ জীয়াই থাকিব নোৱাৰে।
- দ্য ক্ৰিয়েটিভ মাইণ্ড এট ৱৰ্ক,” উইলিয়াম ভন মুডী ফাউণ্ডেশ্যনৰ বক্তৃতা চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত (জানুৱাৰী ১৯৩৫)
- জ্ঞানী, শক্তিশালী, শিক্ষিত নাৰীক চাৰিখন দেৱালৰ ভিতৰত আবদ্ধ কৰি ৰাখিব নোৱাৰি; যদিও সেই দেৱালবোৰ চেটিনেৰে মেৰিয়াই বা হীৰাৰে ঢাকি থোৱা হয়; তেওঁলোকে সোনকালে বা পিছত বুজি পায় যে সিহঁত কাৰাগাৰত আছে।
- “আমেৰিকাত মধ্যযুগীয় মহিলা,” হাৰ্পাৰ’ছ মেগাজিন (আগষ্ট ১৯৩৮)
- যেতিয়ালৈকে আমেৰিকাৰ মহিলাসকলক অধিক অজ্ঞান কৰি ৰখা নহয় বা তেওঁলোকে শিকি অহাখিনি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ পুৰুষৰ সমান সুযোগ দিয়া নহয় তেতিয়ালৈকে সঁচাকৈয়ে সুখী নহ’ব। আৰু আমেৰিকাৰ পুৰুষসকল যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকৰ মহিলাসকল সুখী নহয় তেতিয়ালৈকে প্ৰকৃততে সুখী নহ’ব।
- "হাৰ্পাৰ্ছ মেগাজিন (আগষ্ট ১৯৩৮), পৃষ্ঠা ২৩২।"
- এজন মানুহ শিক্ষিত হৈ কামত লিপ্ত হয়। কিন্তু এগৰাকী নাৰী শিক্ষিত আৰু ঘাঁহৰ দৰে জীয়াই থাকিব লগা হয়।
- পুৰুষ আৰু মহিলা (১৯৪১), অধ্যায় ৪
- নিগ্ৰো আমেৰিকানসকলৰ বিৰুদ্ধে বৰ্ণবাদী ঘৃণা যিমানেই গভীৰ নহওক কিয়, আচলতে সেয়া নাৰীৰ বিৰুদ্ধে খং তাতকৈ কম নহয়। ‘মাতৃ দিৱস’ বা ‘অল আমেৰিকান মাতৃ’ প্ৰতিযোগিতাৰ দৰে আৱেগিক ধাৰণা আঁতৰাই দিলে দেখা যায় যে সত্যটো হ’ল সংখ্যালঘুৰ দৰেই মহিলাসকলো সকলো ধৰণৰ দুখৰ বলি হয়।
- পুৰুষ আৰু মহিলা (১৯৪১), অধ্যায় ৮
- এই পৃথিৱীত পুৰুষ-মহিলা উভয়ৰে অধিকাৰ আছে।
- পুৰুষ আৰু মহিলা (১৯৪১), অধ্যায় ৮
- আমাৰ অজ্ঞানতাৰ এটা লজ্জাজনক দিশ হ’ল আমাৰ ইতিহাস বিভাগবোৰৰ চীনৰ ইতিহাস প্ৰায় নাই; আমাৰ সাহিত্য পাঠ্যক্ৰমত চীনা সাহিত্য প্ৰায় নাই; আমাৰ দৰ্শন বিভাগত চীনৰ মহান দৰ্শনৰ কোনো উল্লেখ নাই। আৰু আমাৰ ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানবোৰেই আটাইতকৈ অহংকাৰী। এই মূৰ্খ আৰু অহংকাৰী চিন্তাধাৰা এতিয়া এটা নিৰ্দিষ্ট কাঠামো চৰ্তসাপেক্ষ হৈ পৰিছে। এই কাঠামো এনেকুৱা যে আমেৰিকান নহয় যিকোনো বস্তুকে নীচ বুলি গণ্য কৰা হয়, ইংৰাজীৰ বাহিৰে।
- [http://www.english.upenn.edu/Projects/Buck/excerpt-fu.html চীন আৰু ফেডাৰেল ইউনিয়ন”—নিউয়ৰ্ক চহৰৰ ফেডাৰেল ইউনিয়ন অৰ্গেনাইজেচনত দিয়া এটা ভাষণ (এপ্ৰিল ২০১৭)
- মই মানুহক ভাল পাওঁ। মই মোৰ পৰিয়ালক, মোৰ সন্তানক ভাল পাওঁ... কিন্তু মোৰ ভিতৰত এটা ঠাই আছে য’ত মই মই অকলে, আৰু তাত মই সেই জলপ্ৰপাতটো দেখিছোঁ মোক নতুনকৈ জগাই দিয়ক যিটো কেতিয়াও শুকাই নাযায়।
- দ্য নিউয়ৰ্ক পোষ্ট (২৬ এপ্ৰিল ১৯৫৮)
- সকলো সম্ভৱ, যেতিয়ালৈকে অসম্ভৱ বুলি প্ৰমাণিত নহয় - আৰু যিটো অসম্ভৱ বুলি কোৱা হয়, সেয়াও সম্ভৱ এতিয়ালৈকে কেৱল অসম্ভৱ।
- এ ব্ৰিজ ফৰ পাছিং (১৯৬২)
- অবহেলিত শিশু কি? তেওঁ এনে এজন শিশু যাৰ বাবে কোনো পৰিকল্পনা কৰা হোৱা নাছিল, যাক বিচৰা হোৱা নাছিল। সেয়েহে তেওঁৰ জন্মৰ আগতেই গাফিলতি আৰম্ভ হয়।
- চিলড্ৰেন ফৰ এডপছন (১৯৬৪), অধ্যায় ৩
- চীনৰ সম্পৰ্কে তেওঁলোক আচৰিত বন্ধু আৰু ভয়ংকৰ শত্ৰু।
- টিভি সাক্ষাৎকাৰ, দ্য মেৰভ গ্ৰীফিন শ্ব', আৰ আই টি ৱাই আৰ্কাইভ (১৯৬৬)
- কৰ্মত আনন্দ পোৱাৰ ৰহস্য এটা শব্দতে নিহিত হৈ আছে—উৎকৃষ্টতা। কিবা এটা ভালকৈ কৰিব জানিবলৈ হ’লে প্ৰথমে উপভোগ কৰিব লাগিব।
- শিশুৰ আনন্দ (১৯৬৬)
- চীনাক একোৱেই আৰু কোনেও ধ্বংস কৰিব নোৱাৰে। অদম্য অধ্যৱসায়ৰ জনগোষ্ঠী। পৃথিৱীৰ অন্যতম পুৰণি সভ্যতা। তেওঁলোকৰ সভ্যতা বহু যুগ পাৰ হৈ গৈছে যদিও ইয়াৰ মৌলিক বৈশিষ্ট্য একেই আছে। হাৰ মাৰে, বতাহৰ লগত বেঁকা হয়, কিন্তু কেতিয়াও ভাঙি নাযায়।
- চীন, অতীত আৰু বৰ্তমান (১৯৭২), অধ্যায় ১
- আহ, হয়তো কোনোবাই থতমত নপৰাকৈ আমোদ দিবলৈ বহুত ডাঙৰ হ’ব লাগিব।
- চীন, অতীত আৰু বৰ্তমান (১৯৭২), অধ্যায় ৬
- সত্য সদায় ৰোমাঞ্চকৰ। গতিকে কোৱা। সত্য অবিহনে জীৱনটো নিস্তেজ।
- জন মেছনৰ (২০০০), পৃষ্ঠা ৪৬ৰ “ন’ ইউৰ লিমিটছ — ডন’ট ইগন’ৰ দেম”ত উদ্ধৃত
- নৱ প্ৰজন্মৰ জ্ঞানী হ’বলৈ পৰ্যাপ্ত জ্ঞান নাই, সেয়েহে অসম্ভৱক সম্ভৱ কৰি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰে। আৰু সেইটো তেওঁ জন্মৰ পৰা জন্মলৈকে লাভ কৰে।
- জৰ্জ এইচ. কাল্প আৰু হাৰ্বাৰ্ট এন.নিকলচ ৰচিত “এন এপল ফৰ দ্য টিচাৰ: ফাণ্ডামেণ্টেলছ ফৰ ইনষ্ট্ৰকচনেল কম্পিউটিং” (১৯৮২), নিকোলছৰ ১৯০ পৃষ্ঠাত উল্লেখ কৰা হৈছে।
পাৰ্ল এচ বাকৰ বিষয়ে
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- তেওঁ বিভিন্ন বিষয়ৰ মুখপাত্ৰ আছিল: সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতা, ধৰ্মীয় স্বাধীনতা, বিশেষাধিকাৰ শিশুৰ গ্ৰহণযোগ্যতা, চীনৰ ভৱিষ্যত আৰু বিশেষকৈ নাৰীৰ অধিকাৰ আৰু শিক্ষাৰ সংগ্ৰাম। যদি আপুনিও মোৰ দৰে তেওঁৰ পথ অনুসৰণ কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে আমেৰিকাৰ প্ৰায় প্ৰতিজন ৰাষ্ট্ৰপতিয়েই আপুনি আন্দোলনটোৰ সৈতে যোগাযোগ স্থাপন কৰিলেহেঁতেন ,সেয়া বৌদ্ধিক, সামাজিক বা ৰাজনৈতিক হওক।
- ১৯ শতিকাৰ মাৰ্কোপ'লৰ পিছত চীনৰ ওপৰত লিখা আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী পশ্চিমীয়া লেখক।
- “পাৰ্লে কেনেকৈ সন্মান পায়?” জেমছ থমছনৰ দ্বাৰা —দ্য ফিলাটেলিক ইনকুৱাৰৰ (২৪ জুলাই ১৯৯২), পৃষ্ঠা ১৫
