চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটৰমন
চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটৰমন (ইংৰাজী: Chandrasekhara Venkata Raman ; জন্ম: ৭ নৱেম্বৰ ১৮৮৮ – মৃত্যু: ২১ নৱেম্বৰ ১৯৭০) ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ পূৰ্বৰ মাদ্ৰাজ প্ৰদেশত জন্মগ্ৰহণ কৰা এজন ভাৰতীয় পদাৰ্থবিজ্ঞানী, যিয়ে পোহৰ বিকিৰণৰ ক্ষেত্ৰত যুগান্তকাৰী কাম কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ ১৯৩০ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে যেতিয়া পোহৰে কোনো স্বচ্ছ পদাৰ্থ অতিক্ৰম কৰে তেতিয়া কিছুমান বিচ্যুত পোহৰৰ তৰংগদৈৰ্ঘ্য সলনি হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত ৰমন বিকিৰণ নামেৰে জনাজাত এই পৰিঘটনা ৰমন প্ৰভাৱৰ ফলত হয়। ১৯৫৪ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা ভাৰত ৰত্নেৰে তেওঁক সম্বৰ্ধনা জনায়।
উদ্ধৃতি
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- নাই স্বৰ্গ, নাই নৰক, নাই পুনৰ্জন্ম, নাই আত্মাৰ স্থানান্তৰ, আৰু নাই অমৰত্ব। একমাত্ৰ সত্যটো হ’ল মানুহৰ জন্ম হয়, জীয়াই থাকে আৰু মৃত্যু হয়। সেয়েহে তেওঁ নিজৰ জীৱনটো সঠিকভাৱে কটাব লাগিব।
- - ১৯৩৪ চনত বাংগালুৰুত দিয়া ৰাজহুৱা ভাষণৰ পৰা, সিং, আৰ.(২০১০)ত উদ্ধৃত। "লেটাৰ টু দ্য এডিটৰ: ইণ্ডিয়ান চাইন্টিষ্ট বনাম ছায়েন্স এণ্ড ৰিলিজিয়ন।" বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি ৭৬ (৭-৮): ২০৬।[১]
- যদি কোনো ঈশ্বৰ আছে তেন্তে আমি তেওঁক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত বিচাৰিব লাগিব। যদি তেওঁ নাথাকে তেন্তে তেওঁক বিচাৰি কোনো লাভ নাই। বহুতে মোক নাস্তিক বুলি গণ্য কৰে, কিন্তু মই নাস্তিক নহয়। জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নতুন আৱিষ্কাৰে ঈশ্বৰৰ বিষয়ে আৰু অধিক ৰহস্য উন্মোচন কৰা যেন লাগে। মহাত্মাজী, ধৰ্মই মানুহক একত্ৰিত কৰিব নোৱাৰে। মানুহৰ মাজত সম্পূৰ্ণ ভাতৃত্ববোধ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ সৰ্বোত্তম সুযোগ বিজ্ঞানেই একমাত্ৰ বস্তু। বিজ্ঞানৰ লগত জড়িত সকলো ভাই-ভনী।
- - ১৯৪৫ চনত মহাত্মা গান্ধী আৰু গিলবাৰ্ট ৰহমৰ সৈতে হোৱা কথা-বতৰাৰ পৰা, জয়ৰামন, এ.(১৯৮৯) দ্বাৰা সংকলিত। চন্দ্ৰশেখৰ ভেংকটৰমন: এটি স্মৃতিগ্ৰন্থ।[২] বেংগালুৰু: ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী। পৃষ্ঠা ১৪৩.আই এছ বি এন ৮১-৮৫৩৩৬-২৪-৫। অ’চিএলচি ২১৬৭৫১০৬।
- মোৰ চৌপাশৰ পৰিস্থিতিৰ মূল্যায়নত মোৰ এনে লাগে যে আমাৰ দেশৰ সন্মুখত থকা আটাইতকৈ ডাঙৰ বিপদটো হ’ল চৰকাৰী ক্ষমতাৰ বিশাল হেঁচা (ষ্টীমৰোলাৰ)ত ব্যক্তিগত স্বাধীনতা আৰু নিজৰ উদ্যোগ লোৱাৰ ক্ষমতা সম্পূৰ্ণৰূপে চেপি ধৰা হ’ব। ইতিমধ্যে আমি ইয়াৰ চিন দেখিবলৈ পাইছো... মানুহৰ সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰাৰ বাবে ৰচনা কৰা আইনী ব্যৱস্থাৰ ৰূপত; আৰু ঔদ্যোগিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিগত উদ্যোগক সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্মূল কৰাৰ লক্ষ্যৰে কৰ আৰু অন্যান্য বিধেয়ক গৃহীত কৰাত... গণতন্ত্ৰত যদি মানুহে ব্যক্তিগত স্বাধীনতা উপভোগ নকৰে, তেন্তে সেই গণতন্ত্ৰ এটা নকল আৰু ভ্ৰমৰ বাহিৰে আন একো নহয়।
- - ১৯৫৪ চনৰ ১৫ আগষ্টত ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছক[৩] দিয়া সাক্ষাৎকাৰৰ পৰা।
- আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ, মৌলিক আৰু গভীৰ গৱেষণা হ’ল যিটোৱে মানুহৰ জীৱন আৰু কাৰ্যকলাপত আটাইতকৈ গভীৰ প্ৰভাৱ পেলায়। কেৱল সেইসকল বিজ্ঞানীয়েহে—যিসকলে কোনো নিৰ্দিষ্ট বস্তু সৃষ্টিৰ লক্ষ্যৰে নহয়, জ্ঞানক আগুৱাই নিয়াৰ একমাত্ৰ ইচ্ছাৰে কষ্ট কৰিছে—তেওঁলোকেহে শেষত মানৱতাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উপকাৰী বুলি প্ৰমাণিত হয়।
- - ৰমন, চি.ভি.; চন্দ্ৰলেখা (2010) Why the Sky is Blue: Dr. C.V. Raman Talks about Science। Tulika Books। ISBN: 978-81-8146-846-8।
উৎস
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- ↑ Letters to the Editor: Indian scientists vs. science and religion পৃষ্ঠা: 260. আহৰণ কৰা হৈছে: 4 এপ্ৰিল 2026.
- ↑ Chandrasekhara Venkata Raman: A Memoir. আহৰণ কৰা হৈছে: 4 এপ্ৰিল 2026.
- ↑ [15 August 1954 15 August 1954]. আহৰণ কৰা হৈছে: 4 এপ্ৰিল 2026.
বাহ্যিক সংযোগ
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]
- Sir C. V. Raman and the story of the Nobel prize. আহৰণ কৰা হৈছে: 22 November 2013.
- (2010) Why the Sky is Blue: Dr. C.V. Raman Talks about Science। Tulika Books। ISBN: 978-81-8146-846-8।
- Tmh (1 October 2006)। Sunflower Series English Wb 6। Tata McGraw-Hill Education, পৃষ্ঠা:1–। ISBN: 978-0-07-063554-8।