কৈলাশ সত্যৰ্থী

মই উপলব্ধি কৰিলোঁ যে এজন ব্যক্তিয়ে বৃহৎ পৰিৱৰ্তন আনিব পৰাটো সম্ভৱ নহয়; গতিকে একে মনোভাৱৰ মানুহৰ এটা সংগঠন গঢ়ি তোলা আৰু আন মানুহক যোগদান কৰিবলৈ সংবেদনশীল কৰাটো প্ৰয়োজনীয়।

কৈলাশ সত্যৰ্থী (জন্ম ১১ জানুৱাৰী ১৯৫৪) ১৯৮০ চনত বচপান বাচাও আন্দোলন (শৈশৱ ৰক্ষা আন্দোলন) প্ৰতিষ্ঠা কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় শিশু অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ মালালা ইউছুফজাইৰ সৈতে যৌথভাৱে ২০১৪ চনৰ শান্তিৰ নোবেল বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল।

উদ্ধৃতি

যেতিয়া আপুনি গোলকীয় অৰ্থনীতি আৰু গোলকীয় পৃথিৱীত বাস কৰি আছে, তেতিয়া আপুনি বিচ্ছিন্নভাৱে জীয়াই থাকিব নোৱাৰে, সকলো সমস্যা আৰু সমাধান আন্তঃসংযোগী, আৰু সেয়েহে পৃথিৱীৰ যিকোনো প্ৰান্তৰ শিশু শ্ৰমিকৰ সমস্যায়েই আপোনাৰ সমস্যা।

পৃথিৱীৰ মনত সদায় এটা কথা থাকিব লাগে — পৃথিৱীৰ যিকোনো ঠাইত যদি শিশুসকলক শোষণ কৰা হয়, যদি পৃথিৱীৰ কোনো অংশত শিশুসকলক শৈশৱৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হয়, তেন্তে পৃথিৱীখনে শান্তিৰে জীয়াই থাকিব নোৱাৰে... পৃথিৱীখন মানুহ হ’ব নোৱাৰে।

1. যদি মই শিশু শ্ৰমিকৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ নিদিলোঁহেঁতেন, মই নাজানো মই আৰু কি কৰিব পাৰিলোঁহেঁতেন। ই সদায় মোৰ হৃদয়ত আছিল, তাৰ অবিহনে মই জীয়াই থাকিব নোৱাৰোঁ ... সঁচাকৈয়ে ই এক প্ৰকাৰৰ আধ্যাত্মিক অনুভৱ যিটো বুজাবলৈ কঠিন... আৰু ল'ৰা-ছোৱালীবোৰৰ মুখত হাঁহিবোৰ জিলিকি উঠে যেতিয়া তেওঁলোকে উপলব্ধি কৰে যে তেওঁলোক মুক্ত। ... যেতিয়া আপুনি গোলকীয় অৰ্থনীতি আৰু গোলকীয় পৃথিৱীত বাস কৰে, তেতিয়া আপুনি বিচ্ছিন্নভাৱে জীয়াই থাকিব নোৱাৰে, সকলো সমস্যা আৰু সমাধান আন্তঃসংযোগী, আৰু সেয়েহে পৃথিৱীৰ যিকোনো অংশৰ শিশু শ্ৰমিকৰ সমস্যাটোৱেই আপোনাৰ সমস্যা। ... পৃথিৱীৰ মনত এটা কথা থাকিব লাগে — যদি পৃথিৱীৰ কোনো অংশত শিশুসকলক শোষণ কৰা হয়, যদি পৃথিৱীৰ কোনো অংশত শিশুসকলক শৈশৱৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হয়, তেন্তে পৃথিৱীখনে শান্তিৰে জীয়াই থাকিব নোৱাৰে... পৃথিৱীখন মানুহ হ’ব নোৱাৰে।
2. মই ব্যক্তিগতভাৱে শৈশৱৰ পৰাই শিশু অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় কাম-কাজৰ সৈতে চিন্তিত আৰু জড়িত আছিলোঁ। তাৰ পিছত কিছু সময়ৰ ভিতৰতে মই উপলব্ধি কৰিলোঁ যে এজন ব্যক্তিয়ে যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন আনিব পৰাটো সম্ভৱ নহয়; গতিকে একে মনোভাৱৰ মানুহৰ এটা সংগঠন গঢ়ি তোলা আৰু আন মানুহক যোগদান কৰিবলৈ সংবেদনশীল কৰাটো প্ৰয়োজনীয়। মই আৰম্ভণিৰে পৰাই জানিছিলোঁ যে শিশু শ্ৰমিক কেৱল কাৰিকৰী বা আইনী বিষয় নহয় আৰু লগতে কেৱল অৰ্থনৈতিক বিষয়ো নহয়। ই কেইবাটাও কথাৰ সংমিশ্ৰণ৷ ই এক গভীৰভাবে শিপাই থকা সামাজিক কলুষতা আৰু ইয়াক মচি পেলাবলৈ আমি এটা শক্তিশালী আন্দোলন গঢ়ি তুলিব লাগিব৷ বচপন বাচাও আন্দোলন কেতিয়াও সাধাৰণ বেচৰকাৰী সংস্থা নাছিল যদিও কিছু সময়ৰ ভিতৰত ই আন্দোলন হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে।
3. শিশু শ্ৰম আৰু শিশুৰ শোষণ অব্যাহত ৰাখিবলৈ দৰিদ্ৰতাক অজুহাত হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে ... শিশু শ্ৰম, দৰিদ্ৰতা আৰু নিৰক্ষৰতাৰ মাজত ই এক ত্ৰিকোণীয় সম্পৰ্ক, আৰু মই এই সকলোবোৰ কথা একেলগে যুঁজিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছোঁ।
4. জাতি, ধৰ্ম, ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থা, অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা — সকলোৱে বন্ধন শ্ৰমিক মালিকসকলক সহায় কৰি আছে...মই গান্ধীৰ শেষ মানুহৰ দৰ্শনত বিশ্বাস কৰোঁ, অৰ্থাৎ বন্ধনত থকা শ্ৰমিকজনেই হৈছে ভাৰতীয় সমাজৰ শেষ মানুহ, সেয়ে, আমি ইয়াত শেষ মানুহজনক মুক্ত কৰিবলৈ আহিছোঁ।