ওমৰ খৈয়াম
ওমৰ খৈয়াম (১০৪৮–১১৩১) এজন পাৰ্চী কবি আৰু বহুবিদ আছিল, যি গণিত, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, দৰ্শন আৰু পাৰ্চী সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ ইৰাণৰ নিশাপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু প্ৰথম ক্ৰুচেডৰ সময়ছোৱাত চেলজুক যুগত বাস কৰিছিল। ওমৰ খৈয়ামৰ নামত চতুৰ্থপদী কবিতা ৰুবায়ত লিখাৰ এক পৰম্পৰা আছে। এই কবিতাসমূহ এডৱাৰ্ড ফিৎজগেৰাল্ডৰ অনুবাদৰ জৰিয়তে ইংৰাজী ভাষী জগতত ব্যাপকভাৱে পৰিচিত হৈছিল, যিয়ে ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালৰ প্ৰাচ্যবাদত অভূতপূৰ্ব সফলতা লাভ কৰিছিল।
উদ্ধৃতি
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- এই মুহূৰ্তৰ বাবে সুখী হওক। এই মুহূৰ্তটোৱেই আপোনাৰ জীৱন। (Omar Khayyám)
- বুদ্ধিমানৰূপে জীৱনটো জীয়াই থাকিবলৈ আপুনি বেছি জনাৰ প্ৰয়োজন নাই, মাত্ৰ আৰম্ভণিৰ বাবে দুটা মূল নিয়ম মনত ৰাখিব: আপুনি যিকোনো বস্তু খোৱাতকৈ অনাহাৰে থকাটোৱেই ভাল আৰু যাৰে তাৰে লগত থকাতকৈ অকলে থকাটোৱেই ভাল। (Omar Khayyám)
- পৃথিৱীৰ সিপাৰে, দূৰতম আকাশৰ সিপাৰে মই স্বৰ্গ আৰু নৰক বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। তেতিয়া মই এটা গম্ভীৰ মাত শুনিবলৈ পাওঁ যে: "স্বৰ্গ আৰু নৰক ভিতৰত আছে।" (Omar Khayyám)
ওমৰ খৈয়ামৰ ৰুবাইয়াৎ
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- স্বৰ্গ নৰক মুখৰ কথা
কল্পনা সেয়া,প্ৰিয়া,কোনেও দেখা নাই;
কোনেও অহা নাই বসুন্ধৰাত
পৰিচয়ৰ পত্ৰখনি লৈ।
[১] - বহুতো তত্বকথা ল'ৰাকালত
কিমান শিকিলো গুৰুৰ মুখত;
নিজেও মই কথাৰ সপোন
লেপি দিলোঁ লক্ষজনাৰ বুকুত।
[১] - চোৱা নাইনে দুখৰ দেশত
মানুহ কেনেকৈ বলিয়াৰ দৰে দৌৰে,
অলপমান সুখৰ আশাত ?-
কিমান সুখ হায় ভাঙে সপোনৰ দৰে!
[১]
