উইনোনা ৰাইডৰ
অৱয়ব

উইনোনা লৰা হৰ’ৱিৎজ (জন্ম: ২৯ অক্টোবৰ, ১৯৭১), বৃত্তিপদীভাৱে উইনোনা ৰাইডৰ নামেৰে পৰিচিত এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। ১৯৮০ চনৰ শেষৰ ফালে কিছুমান ব্যতিক্ৰমী চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে চৰ্চালৈ অহা ৰাইডৰে ১৯৯০ চনৰ নাটকীয় অভিনয়ৰ বাবে সফলতা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ স্বীকৃতিসমূহৰ ভিতৰত এটা গোল্ডেন গ্ল’ব বঁটাৰ লগতে দুটাকৈ একাডেমী বঁটা (অস্কাৰ), এটা বাফটা (BAFTA) আৰু এটা গ্ৰেমী বঁটাৰ মনোনয়ন অন্তৰ্ভুক্ত।
উদ্ধৃতি
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]১৯৯৪
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- মোৰ প্ৰজন্মৰ বহুতেই ভাবে যে ধুনীয়া বস্তু ভাল পোৱাটো ৰাজনৈতিকভাৱে অশুদ্ধ। তেওঁলোকে এক বিশেষ শৈলী ভাল পাব পাৰে, কিন্তু সেইটো মোৰ বাবে নহয়। দ্য এজ অৱ ইনোচেঞ্চত কাম কৰি মই বিয়াগোপ হৈ পৰিছিলোঁ, কাৰণ মই যিয়েই চাইছিলোঁ সেয়াই আছিল একো একোটা শিল্পকৰ্ম।
২০০০
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- মই শিকিছোঁ যে ত্ৰুটিপূৰ্ণ হোৱাটো একো ভুল নহয়, জীৱনটো খেলিমেলি হ’ব পাৰে। কোনোদিনা আপুনি মসৃণভাৱে আগবাঢ়িব আৰু কোনোদিনা আপুনি بکটি পৰিব। কিন্তু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল যে বাহিৰত কোনো গোপন উত্তৰ নাই। যেতিয়া আপুনি অৱশেষত স্বীকাৰ কৰি ল’ব যে উত্তৰ নথকাটো বা নিখুঁত নোহোৱাটো স্বাভাৱিক, তেতিয়া আপুনি বুজি পাব যে বিভ্ৰান্ত অনুভৱ কৰাটো মানুহ হোৱাৰ এক স্বাভাৱিক অংশ।
- মই এতিয়া ভাবোঁ যে মই বছৰত মাত্ৰ এখন চিনেমা কৰিব বিচাৰোঁ। আজিকালি সকলোতে একেবোৰ মুখ, একেবোৰ কথা। মই ইমানেই আমনি পাইছোঁ যে চিনেমা এখনৰ সকলো কথা আগতীয়াকৈ জানিলে মোৰ চাবৰে মন নাযায়। আজিকালি কোনো ৰহস্য বাকী নাই।
২০০৬
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- কম বয়সত এনে এটা ধাৰণা থাকে যে কথাবোৰৰ সিমান গুৰুত্ব নাই বা সেইবোৰ সিমান যন্ত্ৰণাদায়ক নহয়। কিন্তু প্ৰথম প্ৰেম আটাইতকৈ বেছি বিয়োগান্তক। সমাজে সদায় কিশোৰ-কিশোৰীসকলক হেয় জ্ঞান কৰে। বেছিভাগ মহান লিখকৰে জীৱনটো এঘৰীয়া আছিল।
২০২৪
[সম্পাদনা কৰক | উৎস সম্পাদনা]- মোৰ মা-দেউতা মোৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় ব্যক্তি। তেওঁলোকে কি কৰিব পাৰিলেহেঁতেন তাৰ পৰিৱৰ্তে কি কৰিবলৈ বাছি ল’লে সেইটো সঁচাকৈয়ে প্ৰশংসনীয়। তেওঁলোকে নিজৰ হৃদয়ক অনুসৰণ কৰিছিল আৰু যিটো ভাল পাইছিল তাকেই কৰিছিল। লিখা-মেলা কৰা, সংগ্ৰহালয় চলোৱা বা সক্ৰিয় সমাজসেৱা— মই তেওঁলোকক সঁচাকৈয়ে শ্ৰদ্ধা কৰোঁ।
- বিটলজুচৰ বাহিৰে সকলোৱে বিৱৰ্তিত হয়... মই সঁচাকৈয়ে বিচাৰোঁ যে তেওঁলোক (বিটলজুচ আৰু লিডিয়া) একেলগে থাকক! মই জানো এয়া আচৰিত কথা, কিন্তু...